مى شتابند ) مانند سيل دو باغ ( اهل سبا كه خداوند قصهّء آن را در قرآن كريم ياد فرموده ، و آن سيل عظيمى بود كه همهء آنان را هلاك نمود ) هيچ پشته‌اى از آن سالم و هيچ زمين بلندى برقرار نماند ، و راه آن را نه استوارى كوه و نه بلندى زمينى نسبت ( كسى نمى تواند آن جمع را شكست دهد ) 5 خداوند ايشان را در ميان درهّ‌هايى كه آفريده ( و مجراى سيل هم از آن درهّ‌ها است ) پراكنده مى نمايد و آنان را مانند چشمه‌ها در زمين روان مى سازد ( خلاصه جمعيّتشان را بسيار و قدرت و توانائى به آنها عطاء مى فرمايد ) بوسيلهء آنها حقوق گروهى ( ستمديده‌ها ) را از گروهى ( ستمگران ) مى ستاند و گروهى ( بنى عبّاس ) را در شهرهاى گروهى ( بنى اميهّ ) مى گمارد ، 6 و سوگند به خدا آنچه در تصرّف ايشانست بعد از پادشاهى و حكمرانى ( آنها ) گداخته مىشود و مانند دنبه كه از آتش گداخته مى گردد ( عزّت و دولت و دارائى و همه چيز آنها از بين خواهد رفت ) . 7 اى مردم ، اگر از يارى كردن حقّ ( امام عليه السّلام ) يكديگر را باز نمى داشتيد ( كمك مى كرديد ) و از پست گردانيدن باطل ( معاويه ) سستى نمى نموديد كسى كه ( در توانائى و درستكارى ) مانند شما نيست در ( شهرهاى ) شما طمع نمى كرد ، و قوّت نمى گرفت كسى كه بر شما تسلّط يافته ، و ليكن شما ( بر اثر نبردن فرمان امام و پيشواى خود ) سرگردان شديد ( به ضلالت افتاديد ) مانند شما نيست در ( شهرهاى ) شما طمع نمى كرد ، و قوّت نمى گرفت كسى كه بر شما تسلّط يافته ، و ليكن شما ( بر اثر نبردن فرمان امام و پيشواى خود ) سرگردان شديد ( به ضلالت افتاديد ) مانند سرگردانى بنى اسرائيل ( كه بر اثر نافرمانى موسى عليه السّلام چهل سال سرگردان ماندند ، و در آن بيابان كه خداوند قصهّء آن را در قرآن كريم بيان مى فرمايد راه به جائى نبردند ) 8 و بجان خودم سوگند ياد ميكنم كه بعد از من سرگردانى شما چندين برابر ( سرگردانى بنى اسرائيل ) افزوده گرديده مىشود ( زيرا سرگردانى ايشان چهل سال بود و سرگردانى شما و فرزندانتان تا زمان ظهور امام منتظر عجّل اللّه تعالى له الفرج به طول خواهد انجاميد ) بسبب اينكه حقّ را پشت سرتان نهاده و نزديكتر را ( به پيغمبر اكرم از خود ) جدا كرديد ، و با دور تر ( به آن حضرت ) پيوند نموديد ( از امام عليه السّلام پيروى ننموده به دنبال خلفاء و معاويه رفتيد كه جز فساد و تباهكارى منظورى نداشتند ) 9 و بدانيد اگر از راهنماى خود پيروى مى گرديد شما را به راه پيغمبر خدا ( كه راه سيادت و سعادت هميشگى است ) مى برد ، و از رنج بيراهه رفتن آسوده مى گشتند ، و بار گران سخت را از گردنها دور مى انداختيد ( گناهى مرتكب نمى شديد كه در دنيا بيچاره و در آخرت به عذاب گرفتار باشيد ) .